تربیت معلم به‌عنوان یکی از ارکان اساسی نظام‌های آموزشی، نقشی تعیین‌کننده در کیفیت یاددهی–یادگیری و تحقق اهداف آموزشی ایفا می‌کند. در دهه‌های اخیر، مطالعات تطبیقی تربیت معلم با هدف شناسایی الگوهای موفق و بهبود سیاست‌های آموزشی در کشورهای مختلف گسترش یافته‌اند. هدف پژوهش حاضر، ارائه مروری جامع و تحلیلی بر مطالعات تطبیقی تربیت معلم در سطح بین‌المللی و استخراج الگوها، چالش‌ها و روندهای نوین این حوزه است. این پژوهش با رویکرد مروری–تحلیلی و با استفاده از مرور نظام‌مند متون علمی انجام شده است. منابع پژوهش از پایگاه‌های معتبر بین‌المللی انتخاب و با بهره‌گیری از چارچوب چهارمرحله‌ای بردی شامل توصیف، تفسیر، هم‌نهادی و مقایسه تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که نظام‌های موفق تربیت معلم دارای ویژگی‌هایی همچون گزینش دقیق و چندبعدی، برنامه‌های دانشگاه‌محور و پژوهش‌مدار، پیوند مؤثر میان نظریه و عمل، و تأکید بر توسعه حرفه‌ای مستمر هستند. همچنین نتایج حاکی از آن است که زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاستی نقش مهمی در شکل‌گیری و اثربخشی نظام‌های تربیت معلم ایفا می‌کنند. بر این اساس، الگوی واحد و جهان‌شمولی برای تربیت معلم وجود ندارد و بهره‌گیری از تجارب بین‌المللی مستلزم رویکردی انتقادی و بومی‌سازی‌شده است. نتایج این پژوهش می‌تواند برای سیاست‌گذاران آموزشی، برنامه‌ریزان درسی و پژوهشگران حوزه تربیت معلم سودمند باشد.